Simply Releases Toppers Simply the Best
Proudly Presents
Nowhere Boy
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Snowii
Negeer ik jou? Nee. Doe dat dan ook niet bij mij, asjeblieft. Ik heb je al tweemaal geroepen.
Dat...zeer duur.
Echt waar? - Nee.
Eerste les in de woonkamer om acht uur vanavond. Wees niet te laat.
Uw bril, John!
Hé, Tarbuck. Blijf weg uit de hoerenbuurt, jij mollige bastaard.
Lennon, je bent een schoft! - Hij denkt dat hij stoer is.
Hij zou nog geen vis kunnen verslaan!
Marie, mijn engeltje.
Laat ons je welvingen eens zien. - Lul niet, Lennon.
Of beter nog. Lul eruit?
Je hebt geluk als je een job kan vinden aan de dokken, want momenteel ga je nergens naartoe.
Hier in Quarry Bank in het algemeen... nergens.
Zit "nergens" vol met begaafden, sir? Dan hoor ik daar misschien thuis.
Daar gaan we dan. Blijf bij je weddenschap.
En toen was er de dag van het 'Laatste Oordeel. '
Doe maar. - Kijk uit.
Wat? - Je staat er bovenop.
Kom hier. Hé! Let op de muren.
Hebbes! - Mimi! Hij doet me pijn!
Het werkt! Mimi, het werkt!
Kunnen we eens verder zoeken, en zien of er nog iets anders te horen is?
Nee, John, we zetten Tchaikovsky niet zo maar af.
We schuiven de cockpit open, om te zien wat er mis is.
Goedenavond.
Het is niet half zo koud hierbuiten.
Wat zeg je? - Het is niet half zo koud hierbuiten.
Hé, kom op, brutale vlegel.
Je brengt me in de problemen. - Ja, jij zit altijd in de problemen.
Met Mimi bedoel je? Wees niet zo dom. - Ze ziet er nooit gelukkig uit.
Ben je ooit gehuwd geweest met mij?
Vooruit nu maar, jij mist zo nog jouw show, en ik mijn pub.
- Wat is deze? - Blijf daar af!
Het is de schietstoel.
Kom terug, waar ben je?
Oom George?
Mimi, rommelden alleen maar wat. - Hij is gewoon gevallen.
Er valt niets te zien. Stop met onrust zaaien, John. Hij is er zo weer bovenop.
Maar, Mimi... - Blijf hier, we zijn vlug genoeg terug.
Mimi?
Hij is dood.
Asjeblieft, we moeten niet flauw doen.
Als je dat van plan bent, ga dan maar naar je kamer.
We zijn nu nog maar met z'n tweetjes, laten we dus gewoon verder doen, oké?
God zal ons het levenspad tonen.
Zijn aanwezigheid zit vol met vreugde.
Aan zijn rechterhand, is er eeuwige vreugde.
Broeder George.
Dank hem voor zijn leven, en troost mekaar in ons verdriet.
In de 'Fancy Blackpool' morgen? Wat spelletjes spelen, en wat ritjes maken.
Ik heb geen oppas nodig, Stan.
Dat weet ik. Ik vraag gewoon of je naar Blackpool wil gaan.
Hij was ook mijn oom. - Voor mij was hij meer dan een oom, nietwaar?
Jij zag haar ook, nietwaar? Die met het rode haar?
Waar is ze nu?
Waarom vraag je dat niet aan tante Mimi?
John wil weten waar tante Julia is.
Ze had het kennelijk druk. Nog veel te doen.
Je zou haar Ma moeten noemen, weet je. Die met het rode haar.
John?
John, heb je je bril mee? - Die zit in mijn broekzak.
En is jouw broekzak blind dan?
Wees voorzichtig, oké? Kijk uit met wie je praat.
Het is maar Blackpool, Mimi.
Ik heb ontdekt waar je moeder woont.
Je wil haar zien, nietwaar? - Ja, maar...
Het hoeft niet. - Nee, nee.
Welke bus nemen we? - Geen, we gaan te voet.
Ga je nog mee, of niet?
Blackpool's verlies, onze winst.
Maar we houden van Blackpool, nietwaar meisjes? Pret, pret, pret!
Ik wist wel dat je zou komen. Wil je weten hoe ik dat wist?
Omdat ik een taart gebakken heb!
Wat denk je ervan? Mooi, toch?
Vanille krentenbollen.
Eentje voor jou, Julia. - Bedankt.
Eentje voor jou, Jackie. - Bedankt.
Hé, rustig maar.
Oh, een mondharmonica! Laat me eens zien?
Hohner. Duits. Weg met de moffen! Wel goede mondharmonica’s.
Niet zo goed in oorlog maken.
Mag ik? - Jazeker.
Jouw speeksel is tenslotte ook het mijne.
Goed voor de longen. - Oom George gaf het me, net voordat hij stierf.
Men zal hem missen. Het was een goede man.
Kom mee.
Kus me vlug!
Laten we onszelf bekijken in de spiegels.
Wat is er met mijn hoofd gebeurd?
Hoor je dat?
Hé, heb je een vuurtje voor me, liefje?
Weet je wat dat betekent, rock-’n-roll?
Seks.
Bobby! John, hier!
Hallo, John.
We zijn naar Blackpool gegaan, nietwaar John?
We vonden Ike Turner op de Zuid Pier. - Ach zo, was hij verloren gelopen?
Stan bracht hem mee. Je kent Stan toch?
Stan paste om de meisjes, tijdens onze afwezigheid.
Ze zouden moeten slapen? - Dat weet ik, maar John is hier.
Ja, ik ben hier. - Ja, en het is al laat.
Kom op jullie beiden, wakker worden. We zijn hier weg.
Ik leg ze in bed. Kom op.
We gaan, John. Het wordt al donker.
Volgende keer maak ik Eccles taartjes. Daar houd ik van.
Zeg niets tegen Mimi, asjeblieft. Dit is ons geheim.
Beloofd?
Volgende keer maken we het nog leuker, oké?
Ga nu maar, vooruit.
Ik hou van je!
Jij bent mijn droom!
Vergeet dat niet.
Mammie?
Papa?
Mammie?
Wat er toen volgde werd beschreven als een mirakel van...
Lennon!
John. John!
Churchill. - Churchill, Mijnheer.
Te laat!
Ik doe wel open.
Je kan niet zomaar langskomen, het is niet...
Mijn droom is terug!
Zover men maar kan zien,
zijn opgewonden jongeren uit de ganse regio
aanwezig voor de terugkeer van Elvis Presley
naar Tupelo, Mississippi, zijn geboorteplaats
de dansende koning van de rock-’n-roll zal weldra te zien zijn in zijn eerste film,
met de titel 'Love Me Tender. '
Een fenomeen ter herinnering van Marilyn Monroe's sensationeel debuut in de show business,
Mr Teenager behaalt een populariteit, ongeëvenaard in de theater geschiedenis.
Het is jazz! Verdomme.
Jazz. Verdomme.
Ik heb het verkeerde gejat.
Wacht even.
Jazz, verdomme. - Hé, kalm aan!
Een beetje respect, jongens. Muziek is muziek. - Mooi gevonden, wijsneus.
Niemand zijn platen verdienen het om in het water gegooid te worden.
Maar het is jazz. - Jazz is tof.
Het is rommel! - Zeg dat maar tegen Billie Holiday.
Natuurlijk, waar is hij?
Jullie zijn rock-’n-rollers, nietwaar?
Ik heb een plaat in mijn taxi, die hier nog niet te koop is.
Rechtsreeks uit New York City. Ik wil wel ruilen.
Van wie is ze? - Screamin Jay Hawkins. 'Killer, baby!'
Oké, we wachten wel, met deze.
Ik hoorde nog nooit van hem, jij wel? - Nee. Maar ma wel denk ik, die kent iedereen.
'Killer, baby!' Verdomde kloothommel.
Daar is ze.
Ja, ja!
Marie, mijn engeltje!
Wie is die kloothommel? - Gewoon iemand die ik ken.
Zo klinkt het toch niet.
Ze hebben de zoo vergeten te sluiten, vandaag. Ik wist niet dat jij met apen neukte, Marie.
We kunnen het met jou proberen, idioot.
We maken een grapje, maat - Ik heb geen halfapen als vriend.
Wat een killer, baby!
Kom op dan, genie. Het is niet moeilijk. Duw dan.
Kom op, dat volstaat.
Rot nu maar op.
Marie, mijn bewaarengel. Knullen, het is altijd een genoegen.
Laat het niet te lang duren, hé?
Screamin Jay Hawkins! - 'I'll put a spell on you', Shotton.
'I'll put a spell on you.' - I'll put a spell on you!
John!
Jeetje toch, uw vriendje zal nu niet opgetogen zijn.
Hij is mijn vriendje niet. - Wat dan wel, buiten lelijk?
Hij is mijn neef.
Neuk jij jouw neef?
Waar gaan jullie naartoe? - Snel een praatje maken. Een keurig dan.
Allemachtig, John!
Nauwelijks te geloven dat je deze hebt. - Die concurrerende Amerikaan ruilde ze.
Waarvoor?
Ik schors jullie beiden.
Uw ouders, en uw tante zullen een brief per post krijgen.
Ik wil je niet in de nabijheid van de school, gedurende minstens een week.
Ik weet niet eens of ik jullie nog wel terug wil.
Vragen?
Is het mogelijk dat ik het tijdschrift terugkrijg, mijnheer?
Ik had je daar niet opgemerkt. - Waar dan wel?
Hoe was het op school?
Goed. Wel veel huiswerk niettemin.
Vanavond krijgen we wiskunde, scheikunde, natuurkunde en die leuke afsluiter, geschiedenis.
Lieg niet tegen me, John Lennon! Waar ben je geweest?
Veronica Connor zei me, dat ze je op het dak van een autobus zag.
Als je gekozen hebt om mij te beschamen, vergeet dan niet wat ik allemaal voor jou gedaan heb.
Zonder mij zat je in een kindertehuis, vergeet dat niet.
Alsof je me dat ooit zal laten vergeten!
Dat deed pijn! - Goed!
Waar ga je naartoe? Loop niet zomaar weg.
Wat je ook verkoopt, het antwoord is nee!
De advertentie over kamerverhuur.
Michael Fishwick.
En wat ben jij? - Neemt u mij niet kwalijk?
Wat ben je? Wat doe je? - Ik studeer aan de universiteit.
Wat studeer je? - Biochemie.
Kom binnen.
Ga weg.
Ma, ik ben het.
Ma?
Ik kan dat wel alleen.
Michael! Hoe staan de zaken?
Niet slecht, John. En met jou? - Goed, bedankt. En op school?
De universiteit bedoel je. - Dat is hetzelfde.
Biochemie, nietwaar? Wat doe je daarmee als je volwassen wordt?
Een biochemist worden, hoop ik. - Echt waar? Je zal wel opgewonden zijn.
Tot ziens, sexy. Blijf uit de problemen, knul.
Tot ziens, maat.
Waarom maakte God van mij geen Elvis?
Omdat hij je bewaarde voor John Lennon. - Ik pak je daarvoor terug, God.
Doe je de overtocht morgen naar New Brighton?
De kermis staat er. - En de school dan?
Ik ben geschorst. Pete en ik. - John... waarvoor?
Om pornografie te tonen aan een oude vrouw op de bus.
Dat heb je Mimi niet verteld, nietwaar?
Het is niet nodig om haar onzin aan te horen, als het niet hoeft.
Waarom niet? Ze moet de jouwe toch ook aanhoren.
Dat heb ik haar nooit gevraagd, toch?
Kan ik overdag bij jou blijven.
Het is veilig. Ik verbrandde de schorsingsbrief Mimi denkt nog steeds dat ik op school zit.
Ze komt er niet achter, ik beloof het je.
Asjeblieft?
Kom op, wees een partner.
Hou het zo. Arm horizontaal tegenover de elleboog.
Tokkel vanuit de vuist. Denk zoals Bo Diddley.
"Tokkel vanuit de vuist. " - John, ernstig nu, of ik bel Mimi zelf.
Dus, gewoon tokkelen.
Probeer alle snaren te raken.
Wie is Maggie Mae?
Een prostituee.
Nu je toch hier bent kan je beter ook iets leren. Jouw beurt.
Woolton 2985.
Ja. Nee, Mr Pobjoy, je hoeft jezelf niet voor te stellen.
Ik begrijp het.
Waar is hij?
Kom op ma!
Je bent niet mee. - Nee, Julia!
Dot is misschien uw leven, één grote knoeiboel, maar het is niet het zijne.
Weet je wel dat hij geschorst is op school? - Ja.
Vooruit, naar buiten. Ik meen het!
Mijn huis uit. Nu, Mimi.
Mijn zoon!
Vooruit, eet je frietjes op.
Wat droogjes in de mond nu. - Doe niet zo walgelijk!
Wie wil mij een vuurtje geven?
Je steekt zo nog het huis in brand.
Ik heb het bed van kleine Julia afgenomen.
Ze is jouw zuster. Ze is blij dat je hier bent.
Hoe lang kan ik blijven?
Slaapwel.
Mammie?
Papa?
Mammie?
Papa? Mammie?
John?
Ik zal gaan werken. Asjeblieft, Bobby!
Ik dat dit draaiende houden. Laten we het proberen.
Wie gaat er op de meisjes letten?
Halftijds maar, in de café. Waar dan ook. Ik kan dit aan.
Dat kan je niet! Dat wordt te veel voor je.
Alles zal weer teveel voor je zijn, en ik zal je opnieuw verliezen.
En ik heb je nodig. Wel, de meisjes hebben je nodig.
Ik wil John. Ik ben zijn moeder. - Hij is al bij Mimi vanaf zijn vijf jaar.
Dat heb ik nooit gewild! Bobby, dit is niet eerlijk!
Ja, het is toch zover gekomen, nietwaar?
Mimi heeft John nodig. - Ik wil hem!
Ik wil hem bij mij hebben! - Luister, alles zal goed komen met hem.
Luister naar me. Voor de meisjes. We kunnen je niet weer verliezen.
Hij moet hier weg. Oké?
Oké. - Ja, goed dan.
Kom hier.
Goed zo.
Ik denk dat ik maar wegga. Het is fout om het bed van kleine Julia in te palmen.
Bedankt voor de banjo lessen.
Ma?
Hé.
Kom maar.
Heb je al besloten waar je voortaan gaat wonen?
Ze zal je pijn doen. Dat weet je best, nietwaar?
Ik ga met een rock-’n-roll groep beginnen.
Worden zoals Elvis.
het zijn maar drie snaartonen. Zo eenvoudig is rock-’n-roll.
Je moet eenvoudig zijn om ervan te houden. - Grappig, goed zo.
Jouw sarcasme baart me zorgen. - Wat? Niet genoeg voor jouw hoge normen?
Niet echt Bach, nietwaar?
De 'Gallotone Champion?' - Ja.
Geeft een vaste toon weer. Onverslijtbaar en redelijk van prijs.
Wat is dan goed aan de prijs? - Acht pond en vier shilling.
Dat is niet zo heel goed, nietwaar John? - Matige prijs, als je het mij vraagt.
Heel goed zou zo zijn... - Zeven Pond, cash.
Dat is heel goed.
Niet laten schieten, oké?
Luister, klerelijers. - Wat is er, John?
Ik neem aan dat we niet hier zijn voor een gezellig praatje.
Jullie zijn uitgekozen om in mijn groep te spelen.
Een muziekgroep? - Een muziekgroep, John?
Ik kan geen muziek spelen. - Ik ook niet.
Het is een zelfgemaakt groepje. Je hoeft niets te kunnen.
Belangrijk is dat ik jullie uitkoos, om beroemd te worden.
En als we nu eens falen?
Zwijg. Idioot. - Het is een goede vraag, John.
Eric, jij hebt toch een gitaar? - Ja.
Len, theekist bass. - Wat is dat nu weer?
Een lege theekist met een bezem en een snaar.
Makkelijk, je doet enkel dit. - Klinkt sexy. Bedankt, John.
Pete, wasbord, zoon. - Prima, vrolijk.
Rodders, jij hebt een banjo, nietwaar? - Klopt. Mijn oom is een straatmuzikant.
En ik, John?
Manager.
Was nu maar je handen, smerige lulhanes.
Nu nog een drummer, met zijn eigen drumstel.
Colin, een kerel die achter ons woont, bezit zijn eigen drumstel.
Hij is erbij. Eerste repetitie om zes uur. In Pete's schuilkelder.
Als je niet opdaagt, rammel ik je door elkaar. Nog vragen?
Mijn verdomde schuilkelder. - Zwijg, Spunky.
Vragen? Niemand? - Hebben we al een naam?
Ja, Rodders, die hebben we.
Dwaze gek.
Goed, zijn we er klaar voor, gasten?
Ja. - Ik zei, zijn we er klaar voor?
Ja. - Goed.
Laten we er dan verdomme mee beginnen.
Lokale jongeren die voor de eerste keer optreden.
Geef hen alle steun, dame en heren.
De plaatselijke jongens, 'De Quarrymen!'
Zet hem op, Johnny!
Waar ben je geweest? Ik was je kwijt.
Toch niet, daar zijn jullie allemaal.
Dat ging prima. Jullie waren allen doodsbenauwd.
Hé, John. John?
Paul, een schoolmaatje van mij. Paul speelt ook muziek.
Hoe? Met hemzelf?
Ik wel. De ganse tijd door. Het is goed voor de vuistspieren.
- Ik ben John. - Paul.
Wil je een biertje? - Liever thee.
Is er nog thee over? - Nee, John.
Nee, ik denk het ook niet.
Zag je ons spelen? - Ja, ja.
En? - Ja, jullie deden het goed.
Deden we het goed?
Jij bent oké. Ivan vindt je oké, en dat is hij ook.
Hoe goed ben jij voor ons allen? - Prima.
Je hebt dat bijna achterstevoren vast, nietwaar vriend?
Enige verzoekjes?
Ja, die roze anjer is wel sierlijk, kan ik die niet lenen?
Hoe oud ben jij? - Vijftien.
Sinds wanneer? - Vorige maand.
Ik kan ook iets van Little Richard spelen. - Het spijt me. Tik-tak.
Het was aangenaam, maar we moeten nu verder repeteren.
Ik moet nu toch weer vertrekken... - Tot ziens, dan.
In orde.
Ik heb hem liever bij onze groep, dan bij die van iemand anders.
John, jouw kleine vriend is hier.
Het gaat naar A.
Maar begint met D.
Nonsens! Wacht eens even.
Doe verder.
Dat is mijn Buddy Holly look. - Mooi.
D. - Juist, ja, D.
En van D, gaat het naar E laag.
Nee, B laag, dat is een banjo toonsnaar.
Dus B laag, dat is... - Ja, dat is het.
Naar G.
G.
Naar A.
En dan terug opnieuw.
B laag, naar G.
Dat klinkt akoestisch veel beter. Bedankt.
Dus vindt mammie het goed dat Paul Elvis wil zijn?
Ze zou het mooi gevonden hebben. - Nonsens.
Ze is er niet meer. - Wat?
Ze gestorven verleden jaar.
Als we hiermee doorgaan, moeten we ons eigen materiaal schrijven.
Dan hang je niet vast aan platenmaatschappijen.
Ik schrijf wel eens wat.
Geen songs, meer poëzie... snap je, verhalen.
Voeg daar een melodie bij, en je hebt een song.
Heb jij er al geschreven? - Een paar.
Hoe komt het dat jij zoveel weet?
Je lijkt me niet bepaald het rock-’n-roll type.
Bedoel je dat ik niet rondloop en dingen stuk sla als een idioot?
Ja. - Nee, het is de muziek.
Meer niet, enkel de muziek.
Waar is ze?
Mimi, waar is mijn gitaar? - Ik heb je rapport gekregen.
Je beloofde me om hard te studeren.
Lieg en bedrieg zoveel je maar wilt tegenover anderen. Bij mij heeft dat zijn gevolgen!
Waar is ze? - Ik heb ze verkocht.
Dat kan je niet doen. - Jawel, en dat deed ik ook.
Maar we hebben optredens. - Jammer dan.
Maar het is mijn groep. - Word volwassen, John.
Gedraag je niet meer als een kind. - Sodemieter op, Mimi.
Wat zei je daar? - Ik zei: Sodemieter op!
Ik heb vijf Pond nodig.
Dus... ik heb ze terug. Ja, ma heeft ze voor me gekocht.
Bedankt mensen. - Bedankt.
Nu speelt de Liverpoolse Duane Eddy 'Moving and Grooving.'
Ik stel jullie voor aan Mr Paul McCharmly.
Bedankt, John. Mooi gezegd. - Ik meende het niet.
Dat is George. Een vriend van mij.
Hij zou bij de groep moeten zijn. - Hij zou in zijn bed moeten liggen.
Nee, dat deed ik al, maar ik kon niet slapen. - Vooruit, George, toon het ze.
Wat? Magische truckjes? - Nee, ik liet mijn hoge hoed thuis.
Abracadabra nietwaar, John?
Is hij niet grandioos?
Ik moet nu kalmeren. Ik breng mezelf in verlegenheid.
Dat was briljant - Het was niet slecht, nietwaar?
Het was zo goed.
We moeten het vieren... alles.
John verjaart weldra, laten we een feestje bouwen bij mij thuis. Zaterdag, oké?
Kunnen we sterke drank krijgen? - Alleen als ik dat kan.
En die vogels dan, Mrs Lennon? - Hou ze gewoon in hun kooien.
Wat denk je ervan, Johnny boy?
Ik denk... dat ik moet plassen.
Wie heeft er een vuurtje voor een dame?
Heb je een kaartje?
Als je niet wil dat ze bij de groep rondhangt, doe er dan iets aan.
Het is verdomme mijn groep.
John, de chauffeur wacht niet.
Bedankt daarvoor. Geef ons eens een sigaretje.
Excuseer me. Dat is heel gezellig.
Zei hij dat het de politie of de Navy zal worden. - Mijn vader geeft me geen andere keuze.
Stel je voor. Ik in een politie uniform. Mensen aanhouden.
Jou arresteren.
Soms wou ik dat ik tieten had, weet je?
Niet op een vreemde manier, gewoon om wat mee te dollen.
Hé, Winston? - Wat?
Dat feestje. - Ja.
We hoeven er niet naartoe te gaan.
Hé, John. Hoe gaat het met je, vriend?
Dat was voor haar, nietwaar? Jouw moeder.
Vreselijk, dat ze van je weggerukt is... Het is niet eerlijk.
Ze had kanker.
Wat is jouw excuus?
Aardig van je.
Wil iemand die verdomde plaat afzetten, voordat ik begin te wenen... van de pijn?
Een paar woordjes graag, Johnny boy.
Pik, ballen, neuk.
Mag dat? - Speech! Speech!
Wel dan, voor jullie komst. Jullie zijn zeer bijzonder voor mij...
daarin haat ik jullie allemaal evenveel. Buiten jij, ma, dat is duidelijk.
Bedankt voor dit alles.
Dus, een groot applaus, snap je, voor Julia.
En mijn groep. Wat moet ik zeggen?
Jullie zijn er steeds voor mij. Meestal nooit op tijd en eruitziend als een hoopje ellende,
maar niettemin, zijn jullie er steeds of toch in de buurt.
Kijk maar naar jezelf, Lennon!
Waar gaan we dus naartoe, jongens? - Naar de hoogste top, Johnny.
Juist. Naar de hoogste top die er maar is.
Of het moet zijn dat de jongen Shotton wil stoppen.
Ik weet, dat wasbordspelers kennelijk niet zoveel meiden kunnen versieren.
En hij voelt zich verwijfd in het naaiend vingerhoedje van zijn moeder.
Kom hier, lefgozer.
Een paar shillings meer waard wanneer we beroemd zijn.
Hij mankeert niets.
In Godsnaam!
Waar ga je naartoe? - Een sigaretje halen.
Ik heb er hier ook één.
Ik vraag e af om er daar iemand is op Mars, die vlug een sigaretje rookt zoals ik.
Waar is mijn vader?
Ze noemen ze toch vaders, toch? De meesten die ik ken, hebben er één.
Ik denk niet... - Is dat zo, Ma? Ik wel.
Denken, altijd maar denken. Meer doe ik niet.
Waar is papa, Mammie? Alf, is zijn naam, nietwaar?
Waar is Alf, verdomme? - Asjeblieft, niet vloeken, John.
Voel je je daardoor ongemakkelijk?
Om al 17 jaar mezelf proberen te zijn, terwijl iedereen vraagt waarom je tante je moeder is.
Dat is pas ongemakkelijk.
Daar gaan we weer.
Wie nam er de biezen?
Maak me asjeblieft niet afschuwelijk, John. - Maak ik jou afschuwelijk?
Zo, ik begrijp het. Verschrikkelijke John, ondeugende John, arme Julia.
Nee, nee. Niet weglopen. daar ben je goed in, dat weet ik, maar vanavond niet.
Waar is hij?
In Nieuw Zeeland, misschien. Ik weet het niet. Niet om het hoekje, zoals jij?
Hij zat op een koopvaardijvloot.
Geen brieven, geen geld. Hij heeft ons gewoon achtergelaten.
En daarna heb jij mij achtergelaten! - Dat was tijdelijk. Mimi ging daarmee akkoord.
Tijdelijk? Ik woon nog steeds bij haar.
Ik heb je altijd terug gewild. - Ik geloof je. Eerlijk.
Ze gaf je nooit meer terug. - Natuurlijk, in ben geen geschenk van Mimi.
Jij bent mijn moeder.
Ze houdt zoveel van jou.
Ja, meer dan jij.
Mammie? Ik ben nu moe.
Ben je weer verdrietig? - Mammie is niet verdrietig. kijk maar.
Ik kom direct binnen, liefje. Ga alvast maar.
Ik hou echt van je. Geloof me.
Ik zou je graag geloven.
John, waar ga je naartoe? - Weg van jou.
Mimi.
Je zei dat je terug zou komen.
Ik denk dat ik... Ik moet nog wat werk afmaken.
Het was als verrassing bedoeld.
Een Hoffner!
Mimi.
Je ruikt naar de alcohol. - Ma gaf een feestje voor mij.
Dit is dan een verkwisting, nietwaar?
Zeg je vrienden maar dat het feestje voorbij is!
Nee, bedankt.
We hebben een ongenode gast. - Ik moet met John praten.
Nog meer praten? Wow!
Weet je, mijn ma en ik hadden openhartig gesprek.
Ja, ze vertelde me dingen over... hoe heet hij ook al weer...? Alf.
En grappig genoeg, ook over jou. Ze zei dat je me van haar gestolen hebt.
Wat denk jij daarover, is dat zo, Mimi? - Dat heb ik nooit gezegd.
Jij zei, en ik citeer: "Zij," jij dus Mimi, "gaf je nooit terug. "
Dus als ik dingen niet teruggeef, moet ik toegeven, dat ik simpelweg steel.
Wat heb je hem toch allemaal wijsgemaakt, Julia?
Heeft ze verteld waarom ik je gestolen heb? - Daar staat ze. Vraag het haar zelf.
Vertelde ze je dat ze nog een kind van een andere man had? Nog een dochter?
Mimi, asjeblieft.
Waarom? Stop? Kijk hem aan. Denk je dat we nu plots stoppen?
Het kind van wie?
Vooruit dan, zeg het hem dan. Je wil hem toch zo graag de waarheid toevertrouwen.
Welke dochter?
Jouw moeder had altijd gezelschap nodig. Begrijp je wat ik bedoel, met gezelschap?
Rock-’n-roll, hé ma?
En ze vond gezelschap. Met een jonge soldaat, terwijl jouw vader op zee was.
Je hebt nog een andere zuster. Victoria.
Waar is zij? Waar?
Dat weten we niet. Het Leger des Heils nam haar mee.
En daarna, besloot jouw moeder om samen te hokken met een andere grillige man, Bobby.
Terwijl ze nog getrouwd was met je vader, trouwens.
En dan jouw grootbrengen alsof dat aanvaardbaar was. Alsof het normaal was.
Toen jouw vader na de oorlog terug thuiskwam, wou hij het huwelijk redden maar zij niet meer.
Ze zei hem dat hij moest oplazeren.
Maar Alf gaf zich niet zo vlug over, nietwaar Julia?
Praat maar gerust mee. Dat wil ze niet. Dat dacht ik al.
Jij verbleef hier bij mij, in Mendips...
toen ging Alf plots opdook.
Hij zei dat hij je een dagje wou meenemen naar Liverpool.
Ik dacht dat hij oprecht was, maar hij ontvoerde je in plaats daarvan mee naar Blackpool.
Toen bleek dat hij een overtocht naar Nieuw Zeeland had voorbereid.
Hij had werk daar, en wou jou meenemen.
Wij wisten niet eens waar jij was gebleven. Ik was radeloos!
De Afvaardiging Voor Zeelui had gelukkig een adres voor een familielid in Blackpool.
Dus kwamen we je zoeken en brachten je terug mee.
Alf wou me niet binnenlaten. Het was iets tussen jouw moeder en hem, zei hij.
Hij smeekte haar om hun huwelijk nog een kans te geven,
om de familie samen te houden, maar dat was opnieuw tevergeefs.
Maar wat moesten ze met jou doen?
Dus, tussen al die grote wijsheid... - Bij wie wil je zijn? Bij mij of bij je moeder?
Besloten ze het aan jou te vragen, aan een vijfjarig jongetje,
bij wie jij jouw leven wou doorbrengen. En jij zei...
Bij mijn papa.
Papa.
Dus, wetende dat Alf van plan was, om je mee te nemen naar Nieuw Zeeland...
en wetende dat ze jou waarschijnlijk nooit meer zou terugzien...
stapte jouw moeder gewoon naar buiten.
Mammie! Asjeblieft! Stop.
En op dat moment heb ik jou meegenomen!
En als dat stelen betekent, dan ben ik een dievegge!
Ik had geen andere keuze!
Je had wel een keuze.
Jij koos ervoor om mijn zoon te nemen.
John, ik ben nooit van plan geweest, om je achter te laten.
Jij verliet simpelweg het huis, en rende de straat op!
Ja dat deed ik, maar ik was ziek.
Ik werd ziek. - Je verliet me dus omdat je ziek was?
Ik kon niet helder denken. Ik kon niet slapen. Ik bezocht dokters, maar die begrepen het niet.
Ik begreep het zelfs niet. Maar nu ben ik hier. Ik ben hier, ik wou je nooit achterlaten.
Asjeblieft, John, ik hou van je, John. Ik hou van je, en het spijt me.
Nee... Nee! - Asjeblieft, John.
Ik zei: Nee!
Besef je niet wat je me aandoet?
Ik begin mijn verstand te verliezen! En dat is niet eerlijk!
Nietwaar?
Dit is jouw fout, en de jouwe.
Waarom zou ik dan kwaad moeten worden?
Verdomme, het is nu genoeg!
Ga naar huis, Julia.
Hé! Idioot.
Geen enkel kans. Lazer op.
Vergeef me, engel.
Kom op, Marie. Hij is een geboren verliezer.
Hield je van hem?
Ik schrok me bijna dood. - Daar is het hier de juiste plaats voor.
Was het zo? - Dat is vreselijk om te zeggen.
Je hebt het nooit getoond. - Jij zag het enkel niet.
Met mijn gezichtsvermogen, zou dat kunnen.
Ik ga dat niet tegen haar gebruiken, wat ze deed in Blackpool.
Vergeven en vergeten, vermoed ik. - Vergeten?
Dat zou ik wel willen.
Het heeft enkel geen zin om iemand te haten, die je liefhebt.
Ik bedoel echt liefhebben. Bestaat dat, Mimi?
Ik zou moeten verhuizen. - Wat?
Het huis lijkt plots en beetje overbevolkt.
Wie weet, zonder mij, komt bij ma en jij de ge- dachte wel terug, dat jullie ooit zusters waren.
Heb je al besteld? - Ja, thee.
Fijn je te zien.
Asjeblieft. - Prachtig. Heb je geen Earl Grey?
Je verwart ons met Buckingham, Palace liefste. Gebeurd vaker.
Ik ben hier niet om te zeggen dat ik fout was, Julia. Niet over John.
Laat dat duidelijk zijn.
Maar...
Misschien had ik het niet altijd bij het rechte eind.
Ik hou echt van jou.
Ik hoop dat je dat weet.
Hebben jullie een vergunning voor die benen, dames?
Het is er wel een mooie dag voor. - Alles lijkt zo anders in de zonneschijn.
Ja, warmer meestal. - Hoe was het op de Hogeschool?
Er kwam een vrouw binnen, deed haar uitrusting uit en wij schilderden haar borsten.
Niet echt lichamelijk, bedoel ik.
Ik hou jullie beiden in de gaten.
Waar ga je naartoe? - Paul wacht bij hem thuis op me. Ze hebben me enkel afgezet, meer niet.
En het eten dan? - Ik heb geen honger.
Dat komt nog wel. - Hij kan bij mij komen voor zijn avondmaal.
Dat is toch dichterbij, van bij Paul, bedoel ik.
Als je niets speciaals gaat bereiden, bedoel ik, Mimi.
Dat bespaart mij het koken, veronderstel ik.
Aan het werk, sexy knul. Heesters snoeien zichzelf niet, snap je?
Kom op nu, kom er even bij zitten.
Is John thuis, Mrs. Lennon? - Hij is bij Paul. Ik zie hem later.
Zeg hem dat ik een nieuwe reservering heb. Ken je de Stanley Abattoir Social Club.
Mijn God, toch daar niet.
Waarom niet? - Je zal worden afgeslacht!
Wat is dit? Verdomde groepsrepetitie? Ik denk het niet.
John, Het is je moeder. - Ze is verdomme dood!
John!
Wil je mij ook slaan?
Doe het dan maar.
Het spijt me.
Ik begon haar net te leren kennen.
Ik weet het wel.
Ze komt nooit meer terug.
Nee, Inderdaad niet.
Ik ben een klootzak.
Het spijt me, gast.
Oké. Wil iedereen stoppen met huilen.
We moeten een rock-’n-roll groep voorstellen, in Godsnaam.
John.
Ze heeft dit voor jou gespaard. Er zit wat geld in.
Zeventien en zes. - Alles zit hier in.
Waarom heb je niet gebeld? - Ik heb geen telefoon.
Heb je wel iets bruikbaars in dat hol, dat je een thuis noemt?
Asbakken, een paar schilderijen van Stu... Maar meestal asbakken.
Je zal zo nog iets besmettelijk opdoen.
En waaraan heb ik de eer te danken?
Ik ga naar Hamburg.
Dat is in Duitsland, Mimi. - Hamburg? Humbug.
Ik ben een paar maanden weg. Misschien zelfs meer.
En is dit met de nieuwe groep, de... Hoe heten ze ook alweer?
Maakt dat je iets uit? - Ze klinken allemaal hetzelfde voor mij.
We vertrekken zaterdag.
Heb jij mijn geboortebewijs? Ik moet een paspoort gaan halen.
Kan je dit ondertekenen, asjeblieft?
Waar moet in ondertekenen? - Waar 'ouder of voogd' staat.
Maar wat ben ik eigenlijk?
Beiden.
Niet flauw doen.
John!
Uw bril.
Ik bel je als ik in Hamburg arriveer, oké? - Niet vergeten... asjeblieft.
Oké, begin maar.
JOHN BELDE MIMI, ZODRA HIJ IN HAMBURG ARRIVEERDE
EN ELKE WEEK DAARNA, VOOR DE REST VAN ZIJN LEVEN.
Vertaald door Simply ReleaseS Toppers Snowii
Ja, ja. Wel, dat leek er meer op.